Czytaj offline. Twórz własną czytelnię. Ucz się języka.

Najprościej - po zainstalowaniu i skonfigurowaniu re/read w Firefoksie - przytrzymać palec na tekście dowolnej strony. Pojawi się dymek re/read z dwiema opcjami: Czytaj w widoku czytania otwiera ten artykuł w re/read, a Czytelnia offline prowadzi do listy artykułów i e-booków, które już masz w niej zapisane.

Druga droga wiedzie przez menu przeglądarki: naciśnij ⋮ w Firefoksie, wybierz Rozszerzenia, a potem re/read - otworzy się jego panel z tymi samymi dwoma wejściami (Przeczytaj tę stronę w widoku czytania, Czytelnia offline) oraz z zapisanymi frazami, zakreśleniami i ustawieniami.

Trzecia droga to skróty samego Firefoksa: otwórz czytelnię offline, naciśnij ⋮ i wybierz Dodaj do skrótów. Na stronie startowej Firefoksa - tej, która otwiera się z nową kartą - pojawi się kafelek, który otwiera czytelnię; tak samo działa zakładka do strony czytelni. Kafelek pokazuje literę zamiast ikony re/read, bo Firefox nie pobiera ikon ze stron rozszerzeń.

Nie działa natomiast Dodaj do ekranu głównego z menu Firefoksa: skrót na ekranie głównym telefonu albo się nie pojawia, albo po naciśnięciu pokazuje komunikat, że aplikacja nie jest zainstalowana. To ograniczenie Firefoksa na Androida, zgłoszone Mozilli w 2024 roku i dotąd nienaprawione - dotyczy stron każdego rozszerzenia, nie tylko re/read.

Kafelek i zakładka zawierają wewnętrzny adres rozszerzenia: po aktualizacji re/read nadal działają, ale po odinstalowaniu i ponownym zainstalowaniu trzeba je dodać od nowa.

Tak, na czytniku z Androidem, na którym można zainstalować Firefoksa - na przykład Onyx Boox. W widoku czytania otwórz panel Aa i wybierz motyw E-ink oraz układ Strony. Motyw E-ink to czarny tekst na białym tle, tylko odcienie szarości, które taki ekran może wyświetlić, mocniejsze kolory zakreślacza i brak animacji. W układzie Strony tekst jest podzielony na strony, a zmiana strony to jedno odświeżenie ekranu.

W ustawieniach, w sekcji tego układu, wybierzesz sposób przewracania stron dotykiem i Efekt przewrócenia strony. Wartość Ciemny błysk (e-ink) na chwilę przyciemnia obszar tekstu; na ekranie e-ink jest to prawie niewidoczne i pomaga usunąć ślady poprzedniej strony.

Najpierw sprawdź, czy karta nie jest prywatna - w Firefoksie tryb prywatny łatwo włączyć przypadkiem, zwłaszcza na telefonie.

W prywatnej karcie Firefox używa dla stron re/read - czytelni, widoku czytania, zapisanych fraz - osobnej, pustej bazy danych, którą kasuje po zakończeniu sesji prywatnej: czytelnia jest pusta, a artykuł zapisany albo książka zaimportowana w takiej karcie są usuwane razem z sesją.

Nic nie zostało utracone - baza danych zwykłych kart jest bez zmian. Wyjdź z trybu prywatnego i otwórz re/read w zwykłej karcie: wszystkie artykuły i książki tam są.

W bazie danych przeglądarki, na Twoim urządzeniu - w pamięci, którą przeglądarka przydziela rozszerzeniu. Możesz ją obejrzeć w narzędziach deweloperskich przeglądarki (Firefox: Pamięć, Chrome: Aplikacja, dział IndexedDB); bazy nazywają się reread-articles, reread-vocab, reread-dicts i reread-models.

Ustawienia oraz kopie bezpieczeństwa fraz, zakreśleń i czytelni są zapisane w tej samej pamięci rozszerzenia, w części o nazwie storage.local.

Usunięcie artykułu z czytelni kasuje wszystko, co do niego należy - tekst, obrazki, zakreślenia z notatkami i pozycję czytania - zarówno z bazy, jak i z kopii bezpieczeństwa. Wiersz Dane na tym urządzeniu w sekcji Dane i kopie ustawień pokazuje, ile miejsca zajmują dane re/read, z podziałem na modele tłumaczeniowe, słowniki, czytelnię, frazy z zakreśleniami i kopie zapasowe.

Zapisane frazy nie są usuwane razem z artykułem. Fraza, którą zapisujesz podczas czytania, jest przechowywana w Twoim słownictwie bez informacji o tym, z którego artykułu pochodzi, bo fraza należy do Twojego słownictwa, nie do artykułu: jest podkreślana na każdej stronie, na której występuje, niezależnie od tego, gdzie ją znalazłeś. Usunięcie artykułu nie usuwa frazy ani zdania zapisanego razem z nią: zdanie jest przechowywane z frazą, nie z artykułem. Znam to - w dymku otwieranym po kliknięciu podkreślenia frazy albo w jej wierszu na stronie zapisanych fraz - przenosi frazę na listę Nauczone; Usuń na tej liście usuwa ją na zawsze, a przycisk pod listą usuwa wszystkie nauczone frazy. Nie ma przycisku, który usuwa całe słownictwo naraz; jeśli chcesz je zachować przed odinstalowaniem rozszerzenia, wyeksportuj kopię wszystkiego w czytelni albo samo słownictwo jako plik TSV na stronie zapisanych fraz.

Model tłumaczenia działa na całych zdaniach: znaczenie słowa jest ustalane na podstawie słów wokół niego. Pojedyncze zaznaczone słowo nie ma takiego kontekstu, więc jego tłumaczenie bywa przypadkowe - rzadkie znaczenie, ucięty wyraz albo wyraz, którego nie ma w języku. Frazy i całe zdania są tłumaczone znacznie lepiej.

Dla pojedynczych słów lepszym źródłem jest słownik. W ustawieniach, w sekcji Słowniki, możesz jednym kliknięciem pobrać słownik dwujęzyczny dla języka, który czytasz, i języka, na który tłumaczysz - na przykład angielsko-polski - albo dodać z plików własny słownik w formacie StarDict, także jednojęzyczny, na przykład angielsko-angielski. Słownik zostaje na Twoim urządzeniu. Od tej chwili pod tłumaczeniem w dymku widać hasło ze słownika ze wszystkimi znaczeniami słowa; kliknij to, o które chodziło, a zostanie zapisane zamiast tłumaczenia z modelu.

Zdanie i hasła słownika są w dymku widoczne od razu. Jeśli wolisz krótszy dymek, wyłącz w ustawieniach Pokazuj od razu zdanie i hasła ze słowników - wtedy będą widoczne dopiero po kliknięciu przycisku Więcej.

Model tłumaczenia tłumaczy tylko z języka źródłowego wybranej pary. Gdy czytasz stronę w swoim języku - na przykład polską przy parze angielski → polski - i zaznaczysz słowo, model dostałby polski tekst i odpowiedział bezsensem. Dlatego zanim model zostanie zapytany, re/read sprawdza, w jakim języku jest zdanie wokół zaznaczenia.

Służy do tego detektor języka wbudowany w przeglądarkę, dostępny dla rozszerzeń jako i18n.detectLanguage. To Compact Language Detector (CLD): CLD2 w Firefoksie, CLD3 w Chrome, Brave i innych przeglądarkach na Chromium. Oba są wkompilowane w samą przeglądarkę i działają na Twoim urządzeniu, bez pobierania modelu i bez połączenia; tekst nie opuszcza przeglądarki. Sprawdziliśmy to w kodzie źródłowym obu przeglądarek, nie tylko w ich dokumentacji. Nie ma to nic wspólnego z tłumaczeniem stron przez samą przeglądarkę ("Przetłumacz stronę" w Chrome, Firefox Translations), z którego re/read nie korzysta.

Do detektora jest przekazywane najwyżej jedno zdanie - to wokół zaznaczenia, przycięte do 400 znaków - i tylko wtedy, gdy zaznaczasz tekst przy włączonym modelu tłumaczenia. Nigdy całą stronę, jej adres ani tytuł. Wynik jest brany pod uwagę tylko wtedy, gdy jest pewny i wskazuje język, na który tłumaczysz, albo język zadeklarowany przez stronę. Zaznaczenie nie jest wtedy tłumaczone: dymek pokazuje hasła ze słownika tego języka albo informację, że takiego słownika jeszcze nie masz. Jest jeden wyjątek: gdy zaznaczone słowo jest w Twoim słowniku języka, z którego tłumaczysz - na przykład angielski termin w polskim akapicie - dymek pokazuje jego tłumaczenie i hasła ze słownika. Pojedyncze słowo bez zdania wokół - nagłówek, punkt menu - jest dla detektora za krótkie, więc jest tłumaczone jak dotąd, chyba że to słowo jest w Twoim słowniku innego języka. Safari nie ma takiego detektora, więc na iPhonie i iPadzie re/read pomija to sprawdzenie.

Czy tak zostanie? Tak działają dziś obie przeglądarki (sprawdzone we wrześniu 2026) i tak opisują to wywołanie w dokumentacji. re/read nie ma wpływu na kod przeglądarki, dlatego sprawdzamy implementację ponownie przy każdym wydaniu i opisujemy ją w polityce prywatności. Gdyby któraś przeglądarka podparła kiedyś to wywołanie usługą sieciową, re/read przestałby z niego korzystać; gdyby detektor zniknął, re/read po prostu działałby tak jak wcześniej.

Sekcja Słowniki w ustawieniach oferuje słowniki dwujęzyczne z WikDict, zbudowane z Wikisłownika, dla par takich jak angielsko-polski czy niemiecko-angielski; jedno kliknięcie pobiera słownik. Słowniki jednojęzyczne - na przykład angielsko-angielski - i słowniki z innych źródeł dodajesz samodzielnie: pobierz pliki, w ustawieniach otwórz Dodaj słownik z plików, wskaż je, określ języki i naciśnij Dodaj słownik. Dodawanie z plików nie wykonuje żadnego zapytania sieciowego.

re/read czyta format StarDict: pliki o tej samej nazwie i rozszerzeniach .ifo, .idx i .dict (albo .dict.dz), czasem także .syn. Słowniki są rozpowszechniane jako archiwa - .zip, .tar.gz, .tar.xz albo .tar.zst - więc najpierw rozpakuj archiwum i wybierz te pliki. Archiwum .tar.zst wymaga programu, który zna format zstd, na przykład 7-Zip, Keka albo The Unarchiver.

Znane nam źródła, z których słowniki można pobrać za darmo i używać ich na własnym urządzeniu - każda strona podaje licencję tego, co oferuje:

• reader.dict - słowniki jednojęzyczne zbudowane z Wikisłownika, bezpłatne dla angielskiego, polskiego, niemieckiego, francuskiego, hiszpańskiego, ukraińskiego i około dwudziestu innych języków; wybierz format StarDict. Słowniki dwujęzyczne na tej stronie są płatne.
• FreeDict - około 150 słowników dwujęzycznych na wolnych licencjach, między innymi angielsko-niemiecki i niemiecko-angielski, jako archiwa .tar.xz.
• Wiktionary StarDict - słowniki jednojęzyczne i dwujęzyczne dla setek języków, tworzone z Wikisłownika i regularnie odświeżane, jako archiwa .tar.zst; są tam angielsko-angielski, polsko-polski i niemiecko-niemiecki.
• lista FireDict - krótka lista wolnych słowników w plikach .zip: GCIDE, czyli słownik języka angielskiego projektu GNU ze 108 tysiącami haseł, francuskie Littré i Académie française, szwedzko-angielski Folkets lexikon.
• WikDict - te same pliki, które pobierają ustawienia, jeśli wolisz wybrać je ręcznie.

Jeśli używasz KOReadera, pobierane przez niego słowniki to również pliki StarDict i można je dodać do re/read bez zmian.

Krążące po internecie zbiory znanych słowników komercyjnych nie są wolne do rozpowszechniania i do nich nie linkujemy.

Tak, od wersji 0.5.47. W ustawieniach, w sekcji Dodaj słownik z linku, wklej adres słownika StarDict spakowanego do pliku .zip - na przykład z jednego ze źródeł powyżej - określ języki i naciśnij Pobierz. Rozszerzenie pobierze archiwum, rozpakuje je i doda słownik, z tymi samymi sprawdzeniami co dla plików wybranych ręcznie; nie trzeba niczego rozpakowywać ani wskazywać plików, co najbardziej liczy się na telefonie i tablecie.

Rozszerzenie łączy się z tym adresem raz, po naciśnięciu przycisku, i z żadnym innym; nie wysyła nic Twojego, a przyjmowane są tylko adresy https. Jeśli adres przekierowuje na inny serwer, plik jest pobierany stamtąd, tak jak przy pobieraniu w przeglądarce, a strona ustawień o tym mówi. Archiwa, które nie są plikami .zip (.tar.xz, .tar.zst), nadal trzeba rozpakować i dodać z plików.

Słownik z milionem haseł zapisuje się do bazy przeglądarki kilka minut nawet na szybkim komputerze, a na telefonie czy czytniku e-ink dłużej. Pomagają dwie rzeczy.

Na niektórych urządzeniach z Androidem - między innymi czytnikach Onyx Boox - system dławi aplikację, która nie ma zgody na działanie w tle, i import ledwie się posuwa: jedna trzecia słownika po kwadransie. W ustawieniach aplikacji Firefox na urządzeniu zezwól jej na działanie w tle; ten sam słownik wchodzi wtedy w kilka minut. Po imporcie warto tę zgodę cofnąć - re/read jej nie potrzebuje do czytania, a aplikacja z prawem do działania w tle zużywa więcej baterii.

Od wersji 0.5.7 import nie pozwala zgasnąć ekranowi, a przerwany zamknięciem lub ubiciem przeglądarki nie przepada: wiersz słownika w ustawieniach mówi, do którego miejsca doszedł, i ma przycisk Kontynuuj, który podejmuje od tego miejsca.

W ustawieniach włącz Używaj bez modelu tłumaczenia: znikają dymek tłumaczenia, podkreślenia, strona zapisanych fraz i sekcja modeli. Nie instaluj żadnego słownika (albo usuń zainstalowane) - wtedy zaznaczenie słowa nie pokaże definicji.

Pod tym przełącznikiem włącz Nie pokazuj dymka po zaznaczeniu tekstu: na zwykłych stronach nic się nie pojawi, a w widoku czytania zaznaczenie tylko podświetli tekst; kliknięcie albo klawisz Escape usuwa zaznaczenie, Ctrl+C je kopiuje. Jeśli nie chcesz też czytania na głos, wyłącz Pokazuj przyciski czytania na głos.

Co masz wtedy do dyspozycji: widok czytania (Alt+Shift+R albo ikona rozszerzenia), czytelnię offline z artykułami, książkami EPUB i tekstami Markdown, zakreślacz z notatkami i eksportem do Markdown, eksport dokumentu jako EPUB lub Markdown, wyszukiwanie w dokumencie i w całej czytelni, zapamiętaną pozycję czytania, kopie bezpieczeństwa i kopię wszystkiego do pliku. Nic nie jest kasowane - każde z tych ustawień możesz w dowolnej chwili zmienić z powrotem.

Zakreślenia są częścią kopii wszystkiego: Eksportuj w czytelni zapisuje reread-backup.zip z każdym zakreśleniem i notatką, z artykułów i z książek, oraz z notatkami do całych dokumentów. Import na innym urządzeniu dodaje je do tych samych artykułów i książek; artykuły są w tej samej kopii, a po zaznaczeniu pola Eksport z książkami także książki - w przeciwnym razie najpierw zaimportuj książkę z jej pliku EPUB. Zakreślenie jest umieszczane tam, gdzie w tekście są jego słowa, więc jest na właściwym miejscu także w książce zaimportowanej ponownie z pliku. Osobnego pliku zakreśleń już nie ma: eksport i import .json na stronie zakreśleń, dostępne do wersji 0.5.55, zostały usunięte, a starszy plik .json nadal można zaimportować w czytelni.

Eksportuj jako notatki (.md) na stronie zakreśleń zapisuje cytaty jako plik tekstowy do czytania i notatek; ten plik można zaimportować tylko jako tekst (książkę w czytelni), nie jako zakreślenia.

Tak. Strona ustawień ma sekcję Własny CSS. Wpisane tam reguły działają w dymku tłumaczenia, na stronie czytnika i w okienku popup rozszerzenia re/read na pasku narzędzi przeglądarki - nigdy na czytanych stronach ani na samej stronie ustawień, więc złą regułę zawsze da się cofnąć: wyczyść pole i naciśnij Zapisz.

Reguły, które pobierałyby cokolwiek z sieci (url(), @import, @font-face), są odrzucane, więc to pole nie może stać się drogą, którą dane opuszczają urządzenie.

Nazwy elementów pochodzą z arkuszy stylów rozszerzenia, opublikowanych w repozytorium na GitHubie: src/content/tooltip.js dla dymka, src/reader/reader.css dla czytnika, src/popup/popup.css dla okienka i src/assets/page.css dla tego, co wspólne dla wszystkich stron. Strona ustawień linkuje do tych plików w zainstalowanej wersji. Nazwy staramy się zachowywać między wersjami; gdy któraś musi się zmienić, informacja o tym jest w notce wydania.